Boży plan zbawienia: Biblia bardzo wyraźnie pokazuje, że jest tylko jedna droga zbawienia (J 14,6; Dz 4,12; 1Tm 2,5), czyli uwolnienia od mocy, wpływu, konsekwencji i ostatecznie od obecności grzechu.
Najpełniejszy opis planu zbawienia, który Bóg z góry wybrał (predestynował) przed założeniem świata, znajdujemy w Liście do Efezjan 1.
Boży plan zbawienia jest przeznaczony (predestynowany) dla wszystkich ludzi – 1Tm 2,4; Hbr 5,9. Został w pełni przygotowany, zrealizowany i zapłacony przez Boga, który sam poniósł pełny jego koszt, a ludziom udostępnił go w CHRYSTUSIE całkowicie za darmo. Plan ten obejmuje duchowe narodzenie (narodzenie z Bożego Ducha), które jest inicjacją obecności Bożego Ducha Uświęcenia (czyli Ducha Chrystusa) we wnętrzu człowieka.
Duchowe narodzenie
Duchowe narodzenie, które dokonuje się z nasienia Bożego Słowa, jest warunkiem koniecznym, aby stać się Bożym dzieckiem (gr. termin, nepios), które dalej karmiąc się Słowem Bożym i trwając w Duchu Chrystusa, dorasta, staje się duchowym nastolatkiem (gr. pardon i neaniskos). W tym czasie człowiek musi przejść proces oczyszczania serca i myślenia (proces uświęcenia), aby – gdy już zostanie uznany za potomka zdolnego do dziedziczenia (gr. hyios) – mógł otrzymać przygotowane przez Boga dziedzictwo. Dopiero wówczas człowiek zostanie na zawsze uwolniony od mocy wpływów, wiecznych konsekwencji i obecności grzechu (Obj 21,3-8).
Boży plan zbawienia w CHRYSTUSIE jest pewny i niewzruszony na wieki. Jest dostępny dla każdego człowieka jako łaskawy dar Najwyższego (Ef 2,8-9). Nie można z niego skorzystać dzięki jakimkolwiek “zasługom”, nie można sobie na niego zapracować (czysto własnymi dobrymi czynami, czy to wypełnieniem religijnych obrzędów). Jedyną możliwością jest przyjęcie go z wdzięcznością i ze zrozumieniem, iż z woli Boga ma on pewne istotne ograniczenia i warunki, o których czytamy w Biblii.
Droga do zbawienia
Być może właśnie dlatego nie każdy człowiek wchodzi na drogę zbawienia (J 3,21), a nawet spośród tych, którzy na tę drogę weszli, nie wszyscy kończą zwycięsko swoją podróż wiary (Ga 5,4; Obj 2,7; 17,26; Obj 3,5, 12,21; Obj 21,7).
W istocie Biblia jest pełna warunków. Większość obietnic Bożych jest również uwarunkowana. Bożą łaskawość ma swoje granice, jest bowiem dostępna TYLKO W CHRYSTUSIE. Skorzystanie z niej jest możliwe jedynie pod warunkiem ukorzenia się przed Bogiem (uznania Go za jedynego Zbawiciela), poddania Mu swego życia i pełnienia Jego woli (uznania Go za PANA).
Nie zapominajmy o Bożej świętości, Bożej prawości, Bożej sprawiedliwości i Bożej suwerenności. Bóg jest całkowicie niezależny od ludzkiego uwielbienia czy miłości, jednak jako upodobnienie Prawdziwej Miłości chętnie, i to w sposób ofiarny, wyświadcza dobro, co jest sednem Jego miłości.
Boża miłość
Ofiarna Boża miłość (gr. agape) jest świadomą decyzją Najwyższego czynienia dobra i w żaden sposób nie jest podobna do ludzkiego emocjonalizmu. Fundamentalnym przejawem ofiarnej Bożej miłości dla grzesznych ludzi był łaskawy gest Najwyższego – otworzenia im drogi zbawienia od grzechu i jego konsekwencji, co uczynił w Chrystusie. Ten gest łaskawości został udzielony ludziom tylko raz i tylko w jeden sposób – wyłącznie w Osobie Jezusa. Tylko w Nim człowiek może doświadczyć prawdziwej Bożej miłości.